Başpiskopos McDowell, İrlanda Sinod’una toplumsal medyanın kamusal alanı “atomize ettiğini” söylemiş oldu.

0

[ad_1]

EĞER ortak yarar toplumsal bir gerçeklik olacaksa, o vakit sivil cemiyet, yönetenlerle ortaklık içinde bunun için “teşvik etmeli ve savaşım etmelidir”, Armagh Başpiskoposu ve Tüm İrlanda PrimatıEn Revd John McDowell, geçen hafta Çarşamba günü İrlanda Kilisesi General Synod’a söylemiş oldu.

Pandemi sürecinde “hatalar ve maliyetli yanlış değerlendirmeler” yapıldığını ve fazlaca fazla acı çekildiğini, sadece bir cemiyet olarak elde edilenlerin en iyisine beraber ulaşıldığını söylemiş oldu. “Şu ya da bu şekilde, katılımcı demokrasinin iyi mi yapılıp, iyi mi yapılmayacağına dair bir ders oldu.”

Toplumsal medya, kamusal alanın “atomizasyonuna” en büyük katkıda bulunan tek faktördü, “insanların öteki insanlarla bağlantı kurmaktan daha azca ve benzer düşünen insanoğlu için performans gösteren insanlarla daha çok ilgilenmeye başladığı sıranın peşinden: toplumsal sermayeyi kronik olarak eritmek. kurumlardan şüpheleniyor ve – jargonu kullanmak gerekirse – herhangi bir üst anlatıyı reddediyor.

“Netice, ulusları yönetilemez protesto hareketlerine dönüştürmek oldu. Bu da ne yazık ki, bazı demokratik ülkelerde bile hükümetleri bu bölünmeleri iyileştirmek yerine onları derinleştirerek yönetmeyi seçmeye yöneltti.”

Kiliseler, dedi, “geçmişte marjinalleştirdiğimiz kişilerden, bilhassa de gençlerden öğrenmek için sabır ve alçakgönüllülüğe haiz, tekrardan muntazam ve hakikaten nesiller arası bedenler haline gelmelidir.”

Yaratılışa itina bağlamında, fosil yakıt çıkarımına yatırım meydana getiren şirketlerin, yatırımlarını planlanandan ilkin geri çekmenin “muhteşem” başarısını övdü, sadece “Görevin geri kalanı bizlere kaldı. . . yaratılış bakımını kilise kültürümüze sokmak için.”

İrlanda’daki kilisenin bel kemiğini kırsal bölge olarak duyuru etti. “Çiftçiler ve yaptıkları fazlaca görünür ve bu yüzden, yaptıkları şeyde fazlaca daha fena olan insanoğlu için kutuyu çevreye, perakendeye ve tarımsal gıdaya taşıyabilirler.”

Başpiskopos, din adamları içinde bütünlük çağrısında bulunmuş oldu: insanoğlu, elleri kendilerini rahatsız eden bakanların ellerinden Rab’bin sofrasını almaya uzun süre rıza göstermeyeceklerini düşündü. “İnsanlar kürsüde yada meydanda düzmece bir ürünü fazlaca acele fark ediyor.”

“Kilise olarak keşfettiğimiz herhangi bir liderlik yada inisiyatif, bilhassa de nahiye seviyesine inerken, yöntemimizin devamlı idrak etmek, öğrenmek ve ikna etmek ve asla komut vermemek bulunduğunu anlamalıdır.” Mesih’in dini, söz ve eylemin uyumunu gerektiriyordu: “etik bir talep şu sebeple her şeyden ilkin . . . vicdana bir çağrıdır”.

Dinlemenin dahil etmenin mühim bir unsuru bulunduğunu savundu. İrlanda Kilisesi’ndeki etnik çeşitlilik, kapsayıcılık ve ırksal hakkaniyet üstüne meydana getirilen bir anketin neticeleri, kilisenin misafirperver bir Kilise bulunduğunu göstermişti – sadece bir “merhaba” dedikten sonrasında ne yapacağı mevzusunda tereddütlü.

“Görünüşe gore, ‘Bizlere Tanrı ile alakalı deneyiminizi ve onun Kilisesi ve kilisesi ile alakalı düşüncelerinizi anlatın’ yerine ‘Ümit ederim sunduğumuz zenginliklerin tadını çıkarabileceksiniz’ demeye devam edeceğiz. dünya’. . .

“Katılımın faydalarını biliyoruz, sadece bu tanınmayı anlamlı katılıma iyi mi dönüştüreceğimiz mevzusunda güvenilir değiliz. Bu mevzuda birazcık çalışmamız gerekiyor” dedi.

Öne çıkan bir bulgu, Kilise’nin geçmişte kölelikle iç içe olmasıydı. Duruşu, “heykel yıkan bir militanlık değil, doğru gerçeklere dayanan bir anlayışa ve ürkütücü kölelik gerçeğinin bıraktığı mirasın takdirine yönelik yürekten bir arzu” idi.

Başpiskopos Sinod’a şunları söylemiş oldu: “Bir uzlaşma çalışmasına katılma hakkını kazanmak için, Kilise ve bireyler olarak, bizim de paylaştığımızı kabul etmeliyiz. en azından tarihsel olarak, toplumsal gruplar arasındaki ayrımların güçlendirilmesinden yararlanan kurumlarla ilişkili olduğumuz için siyasal liderlerimizin yaptığına benzer bir yük. Ve siyasal liderlikte olduğu benzer biçimde, bu farklılıklar şu ya da bu şekilde çatışmalarla bağlantılıdır.

“Bizim uzlaşmaya belirgin katkımız, İsa Mesih’in öğrencileri gibidir ve öteki her şeyin bununla ilgili olarak görülmesi gerekir.”

Başpiskopos, tarihçilerin geriye dönerek baktığında “şüphesiz birçok sebebi olan, sadece hiçbir öne sürülen sebebi olmayan bir cenk olarak görecekleri” Ukrayna’nın işgali ve saygısızlığına karar verdi.

“Bildiğiniz gibi, bizi kilden kaplar meydana getiren tüm zayıflıklara ve kusurlara karşın, bilhassa dünyamızın uzun vadeli büyük sorunlarının koruyucusu olarak hareket edebilen birkaç kurumdan biriyiz. amansız kısa vadeli seçim döngüsü. Ve son dünya savaşının peşinden ortaya çıkan kurallara dayalı düzenden daha çok bu uzun vadeli özeni gerektiren hiçbir şey yoktur.”

Sinod’un Rus Ortodoks Kilisesi’ndeki Mesih’teki kardeşlerine ve bilhassa Patrik Kirill’e, İsa’nın vücudunun bir kısmı yaralandığında – bu yaralar kendi kendine açılmış olsa bile – bir bildiri göndereceğini umuyordu. tüm vücut acı çekti.

“Kamusal hayatta en önemsiz nedenlerle çekilme çağrılarının yapıldığı bir çağda yaşıyoruz, sadece asla kimse en korkulu başarısızlıklar için özür dileyemiyor. Hristiyan liderler için durum asla bu şekilde olmamalı.

“Bu yüzden Moskova Patriğine ve tüm Ruslara, bu çatışmanın arkasında ne yattığını yine düşünmeye ve bu barbar savaşı adil bir sonuca ulaştırmak için Kilisenin Efendisi İyi Çoban tarafınca kendisine verilen lütfu kullanmaya çağırıyoruz. son.”

İrlanda Genel Meclisi Kilisesi’nden öteki raporları okuyun

Leave A Reply