GÖRÜŞ| Toplumsal medya: Yeni Yıldız Odası

[ad_1]

Yıldız Odası, 15. yüzyılın sonlarında Tudor krallarının hükümdarlığı esnasında İngiltere’de kurulmuş bir kraliyet mahkemesiydi. Adını, içinde bulunmuş olduğu odanın tavan tasarımından alan Yıldız Odası’nın aslolan amacı, toplumdaki konumları, bayağı mahkemelerin yasayı uygulama mevzusunda isteksiz olacağı anlamına gelebilecek olan, soyluların ve siyasal olarak bağlantılı kişilerin aşırılıklarını dizginlemekti. egemen sınıfa karşı hukuk

Bununla beraber, Yıldız Odası hızla kral ve yandaşları için isimsiz şikayetlere, zorla kendi aleyhine suçlamalara ve önüne getirilenleri mahkum etmek için yargı sürecinin askıya alınmasına dayanarak monarşiye karşı dini ve siyasal muhalefeti bastırmak için bir vasıta haline geldi.

Bu suistimaller sonunda 17. yüzyılın ortalarında kaldırılmasına yol açtı.inci yüzyıl. Yıldız Meclisi’nin aşırılıklarının, İngiliz ortak hukukunun yasal süreç hükümlerini ve ABD Anayasası’nın kendi kendini suçlamaya karşı hakları güvence eden beşinci değişikliğini etkilediği bile söyleniyor.

Saati ortalama 400 yıl ileri sarın ve Yıldız Odasının yeni bir yinelemesi ortaya çıkıyor; şu demek oluyor ki toplumsal medya. Eski Yıldız Odası benzer biçimde, toplumsal medya da asil bir niyetle hayata merhaba dedi. Devlet yada kurumsal denetime doğal olarak olmayan toplumsal medya, geleneksel medya kanallarının editoryal önyargılarından arınmış haber ve görüşlerin yayılmasını kolaylaştırmak için yararlı bir amaca hizmet etti.

Bununla birlikte, Arap Baharı örneğinde olduğu benzer biçimde, vatandaşları baskıcı rejimlere karşı harekete geçirmeye hizmet etti ve aksi takdirde kuvvetli kurumlar tarafınca bastırılacak olan suistimalleri ifşa etmek için gücü olmayanlar için bir platform sağlamış oldu.

Bununla beraber, eski Yıldız Odası örneğinde olduğu benzer biçimde, enerjisini keşfettikten sonrasında, toplumsal medya kullanıcıları, dünya görüşlerine katılmamaya cesaret eden her insana hücum etmek için onu yararlı bir vasıta buldular. New Yıldız Chamber’da “suçlu” olarak görünecek kadar şanssız olanlar, selefini karakterize eden aynı kötülüklerle karşı karşıya: isimsiz iddialar, yasal süreç eksikliği ve yargısız ceza.

Bu yeni Yıldız Chamber’ın en iyi örneği, hem mahkeme salonunda hem de toplumsal medyada tartışılan Amber Heard ve Johnny Depp’in son davasıdır. Bu davada jürinin mevzuyu çevreleyen toplumsal medya fırtınasından ne seviyede etkilendiği muhtemelen asla bilinemeyecek, sadece Heard’ın mahkeme salonundaki fena sonucu, uzun süredir Heard’in kötü karakter olduğuna karar vermiş olan toplumsal medya jürilerininkine benziyor.

yazmak Atlantik Okyanusu dergisinde gazeteci Anne Applebaum, sırf yeni toplumsal normlara aykırı davrandıkları düşünüldüğü için hayatları mahvolmuş fazlaca sayıda gazeteci, akademisyen, iş dünyası lideri ve toplumsal yorumcu örneği sunuyor. A New York Times editör, sağcı bir senatörün Kara Yaşam Önemlidir protestoları esnasında sertliği eleştiren bir makalesini yayınladıktan sonrasında işini yitirdi.

Başka bir vakada, fena performans gösteren siyah öğrencilerin desteklenmesi icap ettiğini kabul etmiş olduğu kaydedilen bir akademisyen, açık niyetlere karşın ırkçılıkla suçlandıktan sonrasında istifaya zorlandı.

Eve daha yakın olan Profesör Adam Habib, sonrasında işvereni tarafınca herhangi bir yanlış yapmaktan aklanmış olmasına karşın, bir yarış vakasını tanımlarken internette ırkçı bir hakaretten bahsettikten sonrasında özür diledi.

Olarak Atlantik Okyanusu Yazı, toplumsal medyadaki suçlama, yargılama ve cezalandırma telaşını tetikleyen şeyin, suçlayanların dünya görüşüne meydan okuyan herhangi bir şeye karşı artan bir hoşgörüsüzlük olduğuna dikkat çekiyor. Ve kim akademisyenlerden, gazetecilerden ve iş liderlerinden daha çok hastalık yaratır? Bu yüzden, bunların yeni Yıldız Odasının birincil hedefleri olması şaşırtıcı değildir.

Rahatsızlığa karşı bu hoşgörüsüzlük, çoğu zaman toplumsal medyaya güç veren algoritmalar tarafınca yönlendirilir. Bu algoritmalar, kullanıcıları etkileşime dayalı sıralama olarak adlandırılan şeyde güçlendirmeye çalışmış oldukları dünya görüşü ne olursa olsun, tavşan deliğine daha da yönlendirmek için tasarlanmıştır. Toplumsal medya şirketleri, birisi bir şeye ne kadar fazlaca maruz kalırsa, onu o denli fazlaca beğendiklerini ve aradıklarını fazlaca iyi biliyorlar. Bu süreçte kaybedilen, bağlam, görüş açısı ve öteki bakış açılarına karşı hoşgörüdür.

İronik olan şu ki, toplumsal medyadaki “sanıklar” hakkında yasal süreci reddetmek isteyenlerin bir çok, çoğu zaman seçmenleri için bu tür hakların reddedilmesine karşı savaşan şahıs yada gruplardır. Bu, bir yorumcunun, mevcut iptal kültürünü Fransız Devrimi’ni izleyen Terör Saltanatına benzetmesine yol açtı; önceki rejimi devirmede ön saflarda yer edinen kişiler, yeni rejimi tehdit ettiğini algılayan herkesi giyotinle idam etti.

Fransız Devrimi’nde olduğu benzer biçimde, yeni toplumsal kodlar hemen hemen topluma tam olarak yerleşmediğinden, toplumsal devrimin ön saflarında yer edinen kişiler, devrimin aşırılıklarını sorgulayanların ihtimaller içinde bir mücadelesinden endişeli görünüyorlar. Bu, sanığın kendisini yada bakış açısını savunmasına fırsat vermeden süratli ve sert bir cezalandırmayı gerektirir.

Suçlayıcılar çoğu zaman, toplumsal medya takipçilerine yeni toplumsal kodlara bağlılıklarını, aslen bu mevzuda yapıcı bir şey yapmak zorunda kalmadan göstermek için erdem sinyali veren kişilerdir.

Gene de ötekiler, başka bir kişinin yaşamını ve geçim kaynağını bir “kaçınma” anında 15 dakikalık ünle değiş tokuş etmeye istekli yurttaş gazetecilerdir. Ve bir de toplumsal medyada birini suçlamanın birçok kişinin gözünde onları mahkum etmeye yeteceğini bilerek öğretmenlerini, profesörlerini yada patronlarını basitçe kandırmak isteyenler var.

Retweet düğmesi üstünde çalışan bir Twitter mühendisi sonrasında bu özelliğin dört yaşındaki bir çocuğa dolu bir tabanca vermekle aynı şey bulunduğunu söylemiş oldu.

Dünyanın dört bir tarafındaki diktatörlerin bilmiş olduğu benzer biçimde, birçoğunun çizgiyi aşmaya başlaması ve kendi kendini düzenlemesi için bir tek birkaç yüksek profilli kişiyi cezalandırmanız yeterlidir. Rolling Stones artık performans göstermeyecek Esmer şekeryazar Sebastian Faulks, artık romanlarında hanım karakterleri fizyolojik olarak tanımlamayacağını ve Applebaum’un işaret etmiş olduğu benzer biçimde ve kim bilir hangi el yazmalarının ve bilimsel niteliği olan yazıların bağlamlarından çıkarılabileceği korkusuyla alt çekmecede kaldığını söylüyor.

İşyerinde de çalışan ve yönetici etkileşimleri, konuşmanın mevzusundan ziyade iştirakçilerin ırkı ve/yada cinsiyetinden giderek daha çok etkilenmektedir.

Yeni Yıldız Odası’nın önünde suçlananlar, bir sonraki hedef olabilecekleri endişesiyle dostlar ve kurumlar tarafınca hızla dışlanmaya başladığını bildiriyor. Masumiyetlerinde ısrar etmeleri, çekilme etmeyi ya da özür dilemeyi reddetmeleri halinde, geçmişteki tüm eylemlerinin o zamanlar var olmayan yeni merceklerle tekrardan incelenmesiyle karşı karşıya bırakılırlar.

Bir kişinin söylediği benzer biçimde, hayatınızın en fena 10 saniyesi internette son bulur ve dünyanın gözünde sonsuza dek sizi tanımlayacaktır.

Sadece Yeni Yıldız Odasından görevli olan bir tek silahlı uyanıklık değildir. Siyasal yelpazenin sağındakiler de eşit derecede suçlu. ABD Birleşik Devletleri’ndeki tabanca kontrolünden bahsetmeye cesaret edin ve ikinci değişikliği savunanlar, ilk değişikliği derhal unutuyorlar. Polisin aşırılıklarını eleştirin ve “kabahat yanlısı” olmuş olursunuz.

Uyanan ve fazlaca uyanmayanların sebepleri değişik olabilir fakat toplumsal medya araçları aynı: isim, utanma ve izahat fırsatını reddetme.

Bu yazının aslolan mevzusu, toplumsal medyanın aşırılıklarının trajedisinin, aslen sansürü hak eden gerçek vakaların, her vakası aynı muameleyi hak eden olarak nitelendirme genel mücadelesinde kaybolması olduğuna işaret edilmesini gerektirir. gerçekler.

Toplumsal medyanın aşırılıklarını iyileştirmek, rahatsızlığın iyi bulunduğunu ve değişimi yönlendirdiğini fark etmeyi gerektirecektir. Gerçek şu ki, yeni toplumsal kodlar, yalnızca eski yollardan duyulan rahatsızlıktan dolayı tutunmuştur. Bununla beraber, tarih, yeni toplumsal kodların benimsenmesinin hiçbir vakit anlık olmadığını ve ironik bir halde, bir topluma ne kadar fazlaca zorlandıkları görülürse, benimsenmeleri o denli uzun sürer.

Muhtemelen, Fransız Devrimi’nin aşırılıkları, Napolyon’un yalnızca 15 yıl sonrasında Fransa’nın imparatoru olarak taç giymesiyle hızla diktatörlük gücüne geri dönüşe yol açtı. Benzer şekilde, ABD’de Cumhuriyetçi Parti liderliğindeki tepki, “İmparator” Donald Trump’ın bir kez daha tahta çıkmasıyla sonuçlanabilir.

Eskilerin Yıldız Odası ve Terör Saltanatı benzer biçimde toplumsal medyanın aşırılıklarıyla savaşım başladı. Meta ve Google benzer biçimde firmalar düzenlemelerle karşı karşıya ve kullanıcıları giderek daha dar ve kutuplaştırıcı bakış açılarına yönlendiren ve birçok toplumsal medya aşırılığına yol açan algoritmalar için araştırma altındalar.

Sonucunda, toplumsal medyanın aşırılıklarını dizginlemek, tıpkı eski Yıldız Odası benzer biçimde, “sanıkların” haklarının Twitter küresinin kapısında askıya alınmaması icap ettiğinin kabul edilmesini gerektirecektir.

İfade edilen görüşler yazara aittir ve Mail & Guardian’ın resmi politikasını yada konumunu yansıtmaz..

Comments are closed.