Yaşlı Adam: İşte bu yüzden toplumsal medyayı bırakmayacağım

0

[ad_1]

Tertipli olarak benimkine tamamen zıt bir siyasal görüşü benimseyen biriyle çevrimiçi bir münakaşa yapıyordum. Toplumsal medya platformlarının sağcı insanları hedef aldığını ve askıya aldığını söylemiş oldu. Solcu insanları da hedef aldıklarını deneyimlerimden biliyorum. “Ya ikimiz de haklıysak?” Diye sormuş oldum. “Pekala,” diye yanıtladı, “her halükarda onlardan kurtulmalıyız.”

Bunu ilk kez duymuyorum. Ve her iki taraftan. Elizabeth Warren senelerdir bu noktayı tartışıyor. Güvenlik ve toplumsal medya sitelerinin genç hanımefendilerin kişilik algısı üstündeki etkisine ilişkin son açıklamalar, insanların bu mecraya kuşkuyla bakmalarına niçin oldu. Hadi hepsini yıkalım, diyor millet.

O denli süratli değil, diyor ben.

Açıkça problemler var, minimum değil, toplumsal medyanın elektronik bir slam kitabı şeklinde görünmesi. Hatırlamayanlar için, bir “slam book”, fertleri görünüm, kişilik vb. temelinde derecelendiren bir toplulukta dolaşan fizyolojik bir defterdi. Yorumların bazıları ara sıra oldukça kısır olabiliyor, bu yüzden girişlerin bir çok anonimdi. “Mean Girls” filmimizde bu şekilde bir kitaba gönderme var.

Son zamanlarda, insanoğlu görünüşleri, gramerleri, siyasal görüşleri, zekaları yada eksiklikleri, cinsiyet, ırk ve Hollywood kerpetenleri ile alakalı görüşleri sebebiyle toplumsal medyada parçalanıyorlar. Hepimiz politik olarak doğru, erdemli ve yüksek etik karaktere haiz olarak görülmek ister. Toplumsal medya, dünyaya oldukca pozitif bir avatar sunmamızı sağlıyor.

Fakat gerçekte kim olduğumuz değil. Birine iyi dileklerde bulunan her yorumun arkasında, yazdığınız fakat sonrasında sildiğiniz beş yorum vardır. Her gülen yüzün arkasında çoğu zaman sıkılmış bir yumruk vardır. Bir afetle ilgili her haberin arkasında “Fakat bu BENİ iyi mi etkisinde bırakır?” sorusu vardır.

Ben de kendimi bunun haricinde saymıyorum. Gramer/noktalama becerileri eksikliği ve aşırı siyasal inançları sebebiyle neredeyse her gün dinimi kaybetmeme yol açan insanlarla oldukca sayıda çevrimiçi kavga ettim. “Niçin bu şeyleri okuyorsun?” Joan devamlı bana sorar. Zira, Everest şeklinde, orada.

Kimi zaman bir kulak çınlaması yada öğretmen yardım hattındaki gönderilere cevap verdiğimde destek olabilirim. Kimi zaman bir arkadaşımın neşelenmeye ihtiyacı var ya da birinin hakkında oldukca şey bildiğim bir alan hakkında sorusu var. Bir arkadaşımın konseri olduğunda çoğu zaman alkışlarım. Kimi zaman, öğünler içinde bir yada iki saat doldurmak isteyen anlam ifade etmeyen kaydırmadır.

Sanırım mesele yetişkinler onu ele geçirdiğinde başladı. Kendimizi onlardan daha iyi yaptığımıza ikna etmeye emek vererek Feysbuk’ta eski adam ve kız arkadaşları aramaya başladık. Ve sonrasında politika başladı. Evcil hayvanlarımızın tariflerini ve gülünç fotoğraflarını paylaştığımızda her şey yolunda ve güzeldi. Fakat sonrasında kimse elbisenin siyah ve sarı mı yoksa mavi ve altın mı bulunduğunu anlayamadı. Ve sonrasında, eski bir şakada olduğu şeklinde, “kavga devam ediyordu!”

Yeterince yalnız bırakamadık. Dahil olmak zorundaydık. Keşke genç neslin burnumuzu sokmadığımız kendilerine ilişik bir şeye haiz olmasına izin verseydik. Fakat kolaydı. Devamlı değişiyordu. Aynı anda haberler, eğlence, şakalar alabilir ve golf arkadaşınızla ilgili sekmeleri tutabilirsiniz. Ne kadar keyifli!

O zamana kadar değildi. Fakat işte başka bir şey var.

Siyasal evrimimizin çeşitli aşamalarında, insanların ortaya çıkıp seslerini duyurması gerektiğinde, toplumsal medya bir miting düzenlemek, konuşmacıları toplamak ve iştirakı sağlamak için gidilecek yerdi. İnsanlar esasen benzer düşünen kişilerle temas halindeydi. Gerisi bir elektronik tablo uzaktaydı. Sanırım bu yüzden bazı insanoğlu bu platformların ortadan kalkmasını istiyor.

Teknoloji, onu kullanan insanoğlu kadar iyi yada kötüdür. 3D yazıcılar hem tabanca üretiyor hem de kendini yitirmiş olanlar için suni uzuvlar yapıyor. Yüz tanıma, kabahat yöresel için oldukca yararlı olabilir ve öteki ülkelerdeki muhabirler için oldukca tehlikeli olabilir. Genel olarak toplumsal medya, siyasal partiler içinde devamlı olarak kırbaçlanıyor ve hakikaten okuduğunuz yada duyduğunuz şeyin doğru olup olmadığını yada birisinin gerçek üstüne dönüşü olup olmadığını asla bilemezsiniz.

Toplumsal medya, insanları grubunuzun konseri yada haiz olduğunuz bir konuşma angajmanı mevzusunda uyarmak için harikadır. Radyo programınızı yada haftalık köşenizi tekrardan yayınlamak için harikadır. Uzaktaki insanlarla iletişimde kalmanın iyi bir yolu. Kimlik avcıları, yabancı ülke ajanları ve FBI için de iyi çalışıyor şeklinde görünüyor. Joan’ın sık sık söylediği şeklinde niyet her şeydir.

Ve son zamanlarda, toplumsal medya siteleri, insanları kovmada ve onları gönderi yapamayacakları yada yorum yapamayacakları bir süre “hapishaneye” yerleştirmede hakikaten başarıya ulaşmış oldular. Haftada minimum bir kez kendimize benzer bir yasak koymamızı öneriyorum.

Zira devamlı oldukca fazla iyi şeye haiz olabilirsiniz, bilhassa de kötüleştikten sonrasında.

O görkemli gri kafaları yukarıda tutun!

Buna ve tüm sütunlarıma meydana getirilen yorumlar, Feysbuk’ta “Yaşlı Insanla Konuş” kısmına gönderilebilir.

Leave A Reply