Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

İnme sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, hastaların yaşam aktivitelerini olumsuz etkilediği dikkat çekiyor. Nöroloji Uzmanı, beynin bu tür hasarlarında çoğu zaman fark etmedikleri bir alanın kayıp olabileceğini vurguluyor. Örneğin, yemeklerindeki yemeklerin yalnızca yarısını fark edebildikleri halde. Görsel halüsinasyonların her zaman psikiyatrik rahatsızlık işareti olmadığı de. Nörolojik nedenlerin incelenmesi ihtiyacı gerekli.

Görme işleminin temelinde beyin var

Göz ışığı toplar başlasa da, gerçek görüntü işlemi beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözlerimiz adeta kamera çalışır ve dış ortamdan görüntüleri beyin arka kısmına iletirir. Beynimiz bu iletim- sinyallerini işleyerek gerçekçi görüntüleri oluşturur ve bize neye net anlatmamıza.

Eğer bu süreç bir beyin arızaya uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görüntülerin anlaşılamaması veya bulanık görüntüler ortaya çıkabilir. Dr. Şalçini, bu hastalıkların dünyada sık görülen nedenlerini açıkladı.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

felç ya da damar tıkanıklığı sebebiyle, göz yapısı değişmeden kalmasına rağmen, görme bozukluğu gelişebilir. Beyin görsel merkezlere bulaşan damar hasara sebep olur. bu durumda hastalar bazı durumlarda sınırlandırılmış görüntü tam karesini boşluk olarak. Bu göz görüntülerini değiştirmeden beynin görme bölgesinin hasarı görsel bilgilerin algılanamamasına sebep olur.

bu sorun aslında gözlerin dahi hasarsız olmasına rağmen, beynin bu bölgesinin zararları özellikle görüntü kaybına neden olabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Genel bilgi olarak, görme kayıplar gelişen hastalıklar sonuçlarıyla bireyler sıklıkla düşüp, yüzeylere neden├ olabilir. İlginç bir örnek ise Anton Sendromu olup, beyin hasar sebebiyle görüşsel kayıpları gören hastalar görmediklerini itiraz eder. Gözleri görmeme hali inkar eder. Bu mahremiyet iç yüz hakkında bilgi sağlamayabilir.

vizüel halüsinasyonlar, kural görme kayıpları yatan boş alanlarda. Bu süreç, beynin dışındaki kısıtlı vizüel uyarılarına yanıt olarak kendi hafıza ve hayal depolarını bastırmaya çalışması. Sonuçta, zihin boş kalan görme alanını geçmiş anılarını canlandırıp yapay görüntülerle doldurur. Hastalar, bu sahte görüntülerin gerçek olmadığını bilseler de, büyük korku duygusu hissederler.

vizüel halüsinasyonlar her zaman psikolojik hastalık gösterisi değildir. Hatta, inme sonrası,beyin hasar görmesi yapan, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya şiddetli migren gibi nedenlerle de olabilir. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz hastalıkları kaybı sonrası oluşan görsel halüsinasyonların en iyi örneğidir. Bu hastaların zihinleri sıklıkla sağlamdır, görmeleri şeylerin mantıklı bir şekilde anlayabilirler. Bu nedenle, görsel görüntü şikayetleri gösteren bireyleri derhal psikiyatrik tanı koymadan önce, düzenli nörolojik değerlendirme şarttır.

Erken rehabilitasyonun önemi

İnme sonrası kayıplarını telafi etmek için, gecikmeden başlayan nörolojik muayeneler kritik önemlidir. Nörolojik rehabilitasyonu sayesinde beynin sağlam kalan bölümleri kullanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kayıp yetiler yeniden kazanılabilir.Göz egzersizleri ve stratejiler disiplinli kullanıldığında, bireylerin sahip kalan görme alanlarını daha etkili kullanmalarını sağlar. Bütün bu eğitimler sonucunda, hastalar, çevrelerini dikkatle tarama teknikleri öğrenip, kaza risklerini öne geçebilirler. Sonuç olarak, zamanında tedavi ile süreçli destek hastanın öz bakımını arttırmasına ve yaşam kalitesinin gelişmesine direkt katkıda bulunur.